Bomba , füze, tank atışlarına, seyreltilmiş nükleer silahlara karşı, taşlarla ülkelerini savundukları için Filistinli'yim ben...

        Evleri, yiyecek, içecekleri, elektrikleri, ilacı, techizatları olmadığı, sargı bezi yerine gömleklerini yırtarak yaralarını sardıkları için Filistinli'yim ben...

        Açlığa, susuzluğa, yokluğa dayanıp da, bombalara karşı koyamayıp öldükleri için Filistinli'yim ben...

        Evleri bombalarla yıkılıp, çadırları da olmadığından soğukta mücadele ettikleri için Filistinli'yim ben...

        Okulda olması gerekirken okuyamayan, okullar açılsa bile sakat ve yetim kaldıkları için Filistinli'yim ben...

        Sessizlikten de, bomba sesinden de korktukları için Filistinli'yim ben...

        Ekmek kuyruklarında 1 gün sıra bekledikleri, sadece ekmekle karınlarını doyurdukları için Filistinli'yim ben...

        Yıllarca ördüğü oyalar paramparça olduğu, gelinliklerini , damatlıklarını giyemeden öldükleri için Filistinli'yim ben...

        Bütün arzuları, hayalleri toprağa gömüldüğü için Filistinli'yim ben...

        Depremi savaşa tercih ettikleri için Filistinli'yim ben...  

        Kollarını, bacaklarını, ellerini, gözlerini kaybettikleri, kimyasal silahtan kavruldukları için Filistinli'yim ben...

       Soykırıma mağruz kaldıkları, katliama göz yumulduğu için Filistinli'yim ben...

       Masum ve korumasız oldukları, tüyler ürperten bir vahşetle karşı karşıya oldukları için Filistinli'yim ben...

       Dünya yeniyıl eğlencesi ile neşelenirken, onlar bomba sesleriyle ürperdikleri, can verdikleri için Filistinli'yim ben...

        Dindaşlığımızdan ziyade insan oldukları, can oldukları için Filistinli'yim ben...

                                                 Orhan POŞUL